മറന്നു പോകുന്ന കിനാവുകള് പോലെ
എന്നോ എന്നിലെ തളിരുകള് തഴുകിയുണര്ത്തി നീ
അരിമുല്ല വിടരുന്ന രാവില് ഞാന് നിന് നെഞ്ചിന്
സുഖദ സുകുമാര നിര്വൃതിയില്
പീലി നീര്ത്തി നീ ഉണര്ത്തി എന്നെ
പൂവു പോലെന് മനം കൈക്കലാക്കി
പിന്നെ ഞാന് നിന് സ്നേഹ വല്ലരിക്കായ്
കാത്തു കാത്തിരുന്നീ വഴിയില് കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ
നീ ചിത്രമെഴുതിയതോര്ത്തു ഞാന്
രാവില് മയങ്ങാത്ത പുഞ്ചിരി തേടിയോ ?
എന് മനമേകാന്തത തേടിയപ്പോള്
നീ കവര്ന്നെന് മനം കവിത പോലെ
നീയെന്റെ കണ്ണാടി മേഘമായി
നിലാവൊഴുകിയെന് മെയ്യിലാകെ
നിത്യം നിലാവിന്റെ വെന്മയായി
പൂമിഴി കുസൃതികള് ഓര്മയേകി
സങ്കടമെന് മിഴി നനച്ചപ്പോള് നിന്
കുഞ്ഞല മെയ്യില് തഴുകിയെത്തി
ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിന്റെ സുഖദമാം ലാസ്യത
ഏകി നീ എന്നില് നിറഞ്ഞിടില്ലേ ?
Ithu kalakkitundu....
ReplyDeleteThank youuuuuuu....
Delete